علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi
آرشیو وبلاگ
      علیرضا آیت اللهیalireza ayatollahi (گذشته ی هرکسی چراغ راه آینده اوست ؛ به شرط آن كه به خاطر بسپارد ، تحليل كند و عبرت بگيرد : آينده نتيجه مجموعه تجربيٌات هرچند به ظاهر ناچيز همه افراد بشر درجهان است .)
پس چهل روزی گذشت از آن حماسه شیعیان نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/۳٠
 
پس چهل روزی گذشت از آن حماسه شیعیان
قُبح کار اهل شام و اهل کوفه ، شد عیان
 
این زمستان رفت گرچه سخت و بس رنج و تعب
روسیاهی بر زغال ، و خفٌتی اندر جهان
 
سر فرازی از حسین (ع) و خاندان جدٌ اوست
کاروان عشق جان ها داد و حق را داد جان
 
اینچنین عبرت بشد بر زورمندِ غرق کبر
در دروغ و حیله و تزویر و نیرنگ نهان
 
کِی تواند بود بر کرسی عدلِ اهل حق ؟!
ای امان از جهل غافل ، الامان و الامان
 
رو بکن بازی و میمونی به خود آویز جفت
ای که در پستی شدی تمثیل نزد شاعران
 
ذکر ما هر روز حق است و حسینِ حقشناس
و اینچنین هر ار بعین در راه او خیلِ گران
 
علیرضا آیت اللهی 29 آبان 1395
  نظرات ()
از افسانه تا تاریخ : از احساس و اعتقاد جمعی تا تاریخ و تجربه علمی نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/۳٠
 
 
از افسانه تا تاریخ : از احساس و اعتقاد جمعی تا تاریخ و تجربه علمی
 
در جامعه ای که هزاران صفحه نوشته را کسی نمی خواند امٌا حرفی با چندبار تکرار باز هم تکرار و تکرار اندر تکرار می شود ؛ و شیوه تفکٌر تا سبک زندگی آن جامعه را می سازد بیگمان ادبیات شفاهی بر ادبیات کتبی غلبه دارد .
معولا" ادبیات شفاهی را مقدمه ی ادبیات کتبی می دانند و برخی تا آنجا پیش می روند که سلطه ی ادبیات شفاهی بر ادبیات کتبی در یک جامعه  را نوعی عقب ماندگی آن جامعه معرفی می کنند ؛ و فراگیر شدن ادبیات کتبی را دلیلی بر سازمان یافتگی و پیشرفت جامعه .
تبدیل تمام ادبیات شفاهیِ یک جامعه به ادبیات کتبی و بنابر این تحریک تحولِ آن جامعه به سوی پیشرفت اگر غیر ممکن نباشد بسیار دشوار است .
رستم که بود ؟
مستند سازی ها خود نیاز به اسناد و مدارکی دارند که باصطلاح وجود خارجی ندارند . 
از اینجاست که ادبیات شفاهی اعتبار بسیار کمتری نسبت به ادبیات کتبی دارد و از نظر بسیاری از دانشمندان بزرگ علم تاریخ و جامعه شناسی جهان بی اعتبار است . منطق ندارد ! ؛ و گاه حتی منبع باصطلاح خرافات و مستوجب انهدام به شمار می رود غافل از آنکه به احتمال قریب به یقین اگر افسانه ای را از میان بردارند افسانه ی دیگری جایش را می گیرد ؛ چرا که احتمالا" هر جامعه ای نیاز به ا فسانه و به ویژه افسانه هائی حماسی دارد .
یک افسانه ی تاریخی چه بسا کوچکترین حقیقت و بنابر این کمترین منطقی نداشته باشد ؛ حاصل دل است ، خواست دل و احساسات انسانی و بنابر این دارای یک منطق وجودی .منتهی حدٌ و مرز بین مثلا" افسانه و تاریخ می بایست شناخته شود :
تاریخ ، اگر درست و مستند نوشته شده باشد ، علم به گذشته ی جوامع است ؛ امٌا
سرگذشت هائی که در اصل به صورتی شفاهی به ما رسیده اند به افسانه می مانند و گاه از اعتقادات مردم .
  نظرات ()
تاریخ ، منبع انگیزه ی نویسنده نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/٢٩
مشیر الدوله حسن پیرنیا
تاریخ ، منبع انگیزه ی نویسنده
دکتر ذبیح الله صفا و دکتر ناصر الدین شاه حسینی که به ترتیب رئیس و معاون دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران بودند به ناگاه ، گویا در بازدید از کتابخانه ، بالای سر من که در کتابخانه ی آن دانشکده مشغول خواندن کتاب تاریخ ایران باستان از مشیرالدوله پیر نیا بودم سبز شدند و شاه حسینی که از قبل به خاطر اشتیاقم به کارهای مطبوعاتی مرا می شناخت پرسید جدیدا" چه مقاله ای نوشته ای ؟ پاسخ دادم که سوژه ای نیافته ام . او که به محض دیدن صفحه ئی که جلوی من بود کتاب را شناخته بود گفت 
چه سوژه ای بالاتر از این ؟...
... و بعد توضیح داد که تو اگر تاریخ را « مشتاقانه و به دقٌت » بخوانی انواع و اقسام سوژه های روز را از آن الهام میگیری ...
شاه حسینی گفت اگر خوب توجٌه کنی برخی از مطالب این کتاب داستانگونه اند ؛ برخیشان هم به حدٌی جذٌاب هستند که همین امروز ( فکر می کنم سال 45 یا 46 بود ) می توانند کلٌی خواننده در مطبوعات جذب کنند مثل اینکه ایرانیان باستان به جای سلام گفتن به یکدیگر لبهای یکدیگر را می بوسیده اند .
امروز به نظرم یکی از انگیزه های نویسندگی همین تاریخ خوانی است که شاید بعدا" به صورت یکی از لوازم و حتی یکی از ضروریات آن هم ظاهر می شود .
  نظرات ()
طاهره صفارزاده خود را مقیٌد کرد و اوج نگرفت نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/٢٧
طاهره صفارزاده خود را مقیٌد کرد و اوج نگرفت
نمیدانم چرا هربار ذکر طاهره صفارزاده می شود به یاد منوش کیا می افتم . منوش کیا کتاب امیل ژان ژاک روسو را از فرانسه به فارسی ترجمه کرده بود و می خواست به اعتبار آن استاد دانشگاه تهران شود ؛ حال آنکه قبل از وی دانشمندی بزرگ و مسلط به زبان فرانسه بنام غلامحسین زیرک زاده آن را ترجمه کرده بود !
طاهره صفٌار زاده می توانست در ردیف فروغ یکی از دوشاعره بزرگ قالب نیمائی در ایران باشد . چند شعر نخستینش را که خواندم چنین نویدی را می داد . دگر بین بودن ، و دگر اندیش بودن ( مذهبی بودن ) در آن فضای تا حدودی ضد مذهبی ِ ادبی دهه های 1350 و 1360 نیز بسیار به وی کمک می کرد .
امٌاوی شروع کرد به ترجمه ی قرآن کریم که بگمانم ترجمه کردن تا حدودی از قریحه شعر ، و زیبائی آنچه که از شاعر و نویسنده می تراود می کاهد . قرآن کریم را قبل از وی امثال الهی قمشه ای و ابوالقاسم لاهوتی ترجمه کرده بودند ... و مگر ما چند ترجمه از قرآن کریم می خواهیم ؟. از همان زمان هم مشخص بود که وی شایسته ترین برای این مهم نیست و حال من در ترجمه به آثار آیت الله العظمی مکارم شیرازی و آقای فولادوند رجوع می کنم و ابدا" به ترجمه ی خانم صفار زاده ... . ثوابی برده است انشاء الله ؛ امٌا عمری را بر سر آن نهاده است و هزینه ای نسبتا" گزاف بدون آنکه ضرورت ، جایگاه و مقبولیتی در جامعه ما داشته باشد .
اگر همچنان چون یک دگر اندیش آن زمان  کاملا" در عالم شعر باقی میماند شاید سرانجام بسیار بسیار مؤثر تر واقع می شد . خدا رحمتش کند که امروز هشتادمین سالروز تولد اوست ؛ و بدین مناسبت نوشتم .
  نظرات ()
این است ارزش ادبیات باستانی ما ؟ ... نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/٢٧

.
این روزها بزرگان فقید دست از سر این پیر مرد ، که من باشم ، بر نمیدارند . طی مطالعات امروزم متوجٌه شدم که امروز بیست و ششم شهریور چهل و هشتمین سالروز فقدان استاد پور داود است که دو بار در دانشکده ی ادبیات دانشگاه تهران وی را دیده ام بدون آن که در آن روزگار قدر خدمتش به « میهن ایرانی » و بنابر این ایرانیانی میهندوست چون خودم را بدانم . وی یکی از مهمترین اقدامات ادبی ایرانی را داشته است و آنهم ترجمه ی تقریبا" منحصر به فرد ترین میراث گرانبها و افتخار آمیز باقیمانده از ایران باستان به فارسی است :
هنوز پنجاه سال از درگذشتش نمی گذرد و حتی دستگاه های دولتی هم آنچنانکه باید و شاید از او نه تنها تجلیل بلکه حتی یادی هم نمی کنند ...
این است ارزش ادبیات باستانی ما ؟ ... 
 
 
  نظرات ()
پنجاهمین سالروز فقدان استاد سعید نفیسی بزرگ نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/٢٤

پنجاهمین سالروز فقدان استاد سعید نفیسی بزرگ
طلبه ای بنام « ر . ج » یادداشتی نوشته است تحت عنوان « سعید نفیسی و تالیف اثری متملقانه در باره رضا شاه » که لابد بزرگترین مچگیری جهان را کرده است ! ؛ بسیار بسیار ناسپاسانه ، و اگر نظر باطنی ام را بخواهید کلمه ی دیگری جز گربه صفتانه نمیتوانم برای آن پیدا کنم !.
اواخر بهار سال 1345دردانشکده ی ادبیات دانشگاه تهران هم به تند نویسی شهره شده بودم ، هم به اشتیاق آشنائی به بزرگان کشور و هم اگر حمل بر خود ستائی نشود به مورد اعتماد بودن . یکی از استادان رشته ادبیات مرا که دانشجوی علوم اجتماعی بودم پیدا کرد و گفت گویا سعید نفیسی دارد یک سری به تهران می آید ؛ و مطمئن هستم که چندساعتی وقتش را به من می دهد . میآئی آنجا مطالبمان را بنویسی ؟ استاد و همشهریت دکتر ع - م ک میگوید که مناسب تر از همه توئی ؛ حتما" تلافی می کنم ! . گفتم این روزها خیلی کار دارم ؛ تا ببینم چه می شود ... و همین که چندقدمی آنطرف تر رفتم ناظم دانشکده را دیدم که کنجکاوانه مرا نگاه می کرد . پرسید : دکتر ... چه میگفت ؟ . مطلب را که بهش گفتم ، گفت : سعید نفیسی ! همان که رفت از کتابخانه ی روسها کتاب برداشت ...
نفیسی آن زمان به ایران نیامد ؛ وقتی هم که پس از چند ماه به ایران آمد حالش خوب نبود وهمینجا فوت کرد تا ...
... تا اینکه در بهار 1356 به فکر تحصیل یا در واقع مهاجرت به کشور فرانسه افتادم ، فرهنگ دوجلدی فرانسه - فارسی سعید نفیسی را تهیٌه کردم و تازه متوجٌه شدم که چقدر برای علم و برای ایران زحمت کشیده است و همانطور که قبلا" هم نوشته ام هروقت به کار ترجمه ی فرانسه به فارسی یا  به طور کلٌی استفاده از این کتاب میپردازم یک خدا بیامرزدش میگویم .
چهارده - پانزده سال پیش که در همایشی در کرمان و حضور بزرگان آن خطه شرکت کرده بودم یکی که از خویشان دورسعید نفیسی بود می گفت تعداد آثار قابل توجهش از هزارهم می گذشته است . هم اکنون تحت نام خودش حدود پنجاه اثرش ذکر شده است .
اینقدر اثر را نمی بینیم و فقط یک اثر را ، که آنهم لابد سراسر اشتباه نیست ، و چه بسا حکمتی هم داشته است ، می بینیم تا چهره ای آنچنان را مخدوش کنیم ؟!. نویسنده و شاعر و پژوهشگر بوده است یا امام سیزدهم ؟ که کاملا" معصوم باشد ؛ و آنهم گناهش در مقابل خدمات بسیار عظیمش مگر چقدر است ؟! .
مگر فردوسی طوسی در ابتدا شعر در مدح سلطان محمود نسرود ؟ . مگر فرخی یزدی در ابتدا از مداحان همین رضا شاه پهلوی نبود ؟ ...
و حال امروز که پنجاهمین سالروز فقدان استاد سعید نفیسی بزرگ است در سکوتی عمیقا" ناسپاسانه ؟! ... 
مسائل فرهنگی ما در دهه  های1340 و 1350 بسیار بودند ؛ امٌا مسائل فرهنگی امروز ما بسیار عمیق تر از اینهاست ... 
  نظرات ()
سرانجام یک راستگوئی تاریخی نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/٢٢
سرانجام یک راستگوئی تاریخی
دوست داریم که به ما دروغ بگویند ؛ دوست داریم که ما را فریب بدهند ؛ حتی خودمان به خودمان دروغ میگوئیم و خود فریبی می کنیم . اگر پارچه فروشی پارچه ای را که متری ده هزارتومان خریده است باذکر مبلغ خرید بخواهد به یازده هزارتومان به ما بفروشد به سختی ممکن است بخریم ؛ امٌا اگر بگوید که متری پانزده هزارتومان خریده است و کمتر از متری چهارده هزارتومان نمی فروشد با جان و دل به مبلغ متری دوازده هزارتومان میخریم !
برخی دیگر ملٌت ها هم ، که البته خود نیز باصطلاح جزو چهارده معصوم نیستند ، و به اقتضاء ، ! دروغگوئی و دورو ئی و ... را دارند ، ما را شناخته اند که تا به چه حد ٌ ! به قلب واقعیات عشق می ورزیم و حتی حاضریم سیاه را به جای سپید قبول کنیم و سیاه را به جای سفید به ما می اندازند ...
یکی از اساس تقریبا" تمام ادیان و مذاهب روی زمین « راستگوئی و راستپوئی ( درستی ) » است . پیامبر اسلام (ص) نیز به راستگوترین اطرافیانش بیش از همه اعتماد می کرد . دروغگو دشمن تمام راستی و درستی است ؛ دشمن خداست . امٌا گویا ما اگر نه در تمام موارد ، لااقل در غالب موارد دروغگوها را بیشتر می پسندیم و بیشتر به اصطلاح زیر بیرقشان می رویم ؛ و این است داستان تفاوت شیخ فضل الله نوری که می گفت اصول مشروطیت با اصول دین اسلام و مذهب شیعه دوازده امامی منافات دارد و به جای حکومت مشروطه باید حکومت مشروعه داشته باشیم و اعدام شد حال آنکه حقیقت را می گفت ؛ در واقع نمیتوان حکومتی را هم اسلامی دانست و هم مشروطه ... ؛ هم اسلامی دانست و هم ... و رقیبش که مردی دو رو ، دروغگو و حتی یک رشوه خوار کبیر بود قدر دید و بر صدر نشست . این است حقیقت !.
شیخ فضل الله که دید امام حسین (ع) در راه استقرار حقٌ و حقیقت شهید شده است و قهرمان دوران باقی مانده است تن به شهادت داد غافل از آنکه ....
... و این که روزی می آید که ما بنام دین و مذهب و ادبیات اسلامی سراسر دروغ می نویسیم و سراسر دروغ می سُرائیم و نامش را می گذاریم .... نوشته ی آئینی ! شعر آئینی ! ...
دوست داریم که به ما دروغ بگویند ؛ دوست داریم که ما را فریب بدهند ؛ حتی خودمان به خودمان دروغ میگوئیم و خود فریبی می کنیم .....
  نظرات ()
اساس نقد ادبی در این سایت نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/۱٩


.
اساس نقد ادبی در این سایت
 
در ادبیات قبل از انقلاب 1357 ، همانطور که در ادبیات کشورهائی پیشرقته در آن روزگار؛ ظاهرا" دو گونه ی اساسی داشته ایم :
- هنر برای هنر ... و نهایتا" ابداعات و زیبائی ها و تلذذ از آنها
- هنر برای بیان درد یا راه ، به عنوان رسالت هنرمند ، نویسنده ، شاعر و ... که نتیجه آن را « پیام » آنان می خوانند ؛ و این بحث در سالهای دهه ی 1340 و به خصوص در دهه 1350 در مجامع و مطبوعات ما بالا گرفته بود .
بحث دیگر در طبیعت و نهایتا" شخصیت هنرمند است و نتیجه ی حاصله از آن ، یعنی آثار وی ، که برخی می گویند :
« از کوزه همان برون تراود که در اوست »
بنابر این اگر هنرمندی را مثلا" کمونیست می دانیم نتایج کارهایش ، مثلا" نوشته ها ، داستانها و شعرهایش را کمونیستی می دانیم و سزاوار نهی نزد غیر کمونیستها یا کسانی که آنان را  غیرکمونیست می خواهیم .
منتهی بحث اینجاست که اکثر هنرمندان ، نویسندگان و شاعران کشورهای متمدن و صاحبفرهنگ انسانها ئی « تک بعدی » نیستند :
برخی از نوشته های ایشان ممکن است رسالتمند و سایر آثارشان معمولی و عادٌی باشد . یکی را مثبت ببینیم و دیگری را منفی ...
در نوشته های رسالتمند ممکن است برخی از پیام ها در جهت فکری و عقیدتی ما باشد و دیگری نباشد ...
اینجاست که ما در گفته ها و نوشته ها به مصداقِ :
« نبین که می گوید ، ببین چه می گوید »
با محتوای پیام سر و کار داریم و نه با شخصیت و هویت پیام دهند ه :
با « چه » کار داریم و نه با « که » ؟
... و حیف است که از « چه » مناسب به بهانه ی « چه » نامناسب صرفنظر کنیم .
نوشته ای که مطالعه کننده اش را به مطالعه سایر نوشته ها هم راغب سازد و نه بر عکس .
در « فارسی شکر است » با پیام این داستان کوتاه ، که مظلومیت زبان فارسی در برابر زبان های خارجی باشد ، و یاد آوری نیاز به تقویت آن کار داریم ؛ و بنابر این « نقد ادبی » یا ارزشیابی ما نسبت به آن تقریبا" به طور کامل مثبت است همانطور که در باره ی شاهنامه ی فردوسی و سپاس از صاحب چنین اثری ؛ اگرچه در باره ی سایر آثارش و نهایتا" هویت و شخصیت خود وی ، طی یک نقد یا ارزشیابی به نکاتی منفی یا بسیار منفی هم برسیم .
در یادداشت قبلی نظر ما به « فارسی شکر است » بنا به روٌیه این سایت که « ادبی » است ، در صحنه ی ادبیات ملٌی بوده است و نه مسائلی دیگر ...
ادبیات بوده است و نه جامعه شناسی ...
مولای متقیان ، امیر مؤمنان فرموده اند :
من علٌمنی حرفی ....
  نظرات ()
فارسی شکر است نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/۱٧

.
«فارسی شکر است
هیچ جای دنیا تر و خشک را مثل ایران با هم نمی‌سوزانند. پس از پنج سال در به دری و خون جگری هنوز چشمم از بالای صفحه‌ی کشتی به خاک پاک ایران نیفتاده بود که آواز گیلکی کرجی بان‌های انزلی به گوشم رسید که «بالام جان، بالام جان» خوانان مثل مورچه‌هایی که دور ملخ مرده‌ای را بگیرند دور کشتی را گرفته و بلای جان مسافرین شدند و ریش هر مسافری به چنگ چند پاروزن و کرجی بان و حمال افتاد. ولی میان مسافرین کار من دیگر از همه زارتر بود چون سایرین عموما کاسب‌کارهای لباده دراز و کلاه کوتاه باکو و رشت بودند که به زور چماق و واحد یموت هم بند کیسه‌شان باز نمی‌شود و جان به عزرائیل می‌دهند و رنگ پولشان را کسی نمی‌بیند. ولی من بخت برگشته‌ی مادر مرده مجال نشده بود کلاه لگنی فرنگیم را که از همان فرنگستان سرم مانده بود عوض کنم و یاروها ما را پسر حاجی و لقمه‌ی چربی فرض کرده و «صاحب، صاحب» گویان دورمان کردند و هر تکه از اسباب‌هایمان مایه‌النزاع ده راس حمال و پانزده نفر کرجی بان بی‌انصاف شد و جیغ و داد و فریادی بلند و قشقره‌ای برپا گردید که آن سرش پیدا نبود. ما مات و متحیر و انگشت به دهن سرگردان مانده بودیم که به چه بامبولی یخه‌مان را از چنگ این ایلغاریان خلاص کنیم و به چه حقه و لمی از گیرشان بجهیم که صف شکافته شد و عنق منکسر و منحوس دو نفر از ماموران تذکره که انگاری خود انکر و منکر بودند با چند نفر فراش سرخ پوش و شیر و خورشید به کلاه با صورت‌هایی اخمو و عبوس و سبیل‌های چخماقی از بناگوش دررفته‌ای که مانند بیرق جوع و گرسنگی، نسیم دریا به حرکتشان آورده بود در مقابل ما مانند آئینه‌ی دق حاضر گردیدند و همین که چشمشان به تذکره‌ی ما افتاد مثل اینکه خبر تیر خوردن شاه یا فرمان مطاع عزرائیل را به دستشان داده باشند یکه‌ای خورده و لب و لوچه‌ای جنبانده سر و گوشی تکان دادند و بعد نگاهشان را به ما دوخته و چندین بار قد و قامت ما را از بالا به پایین و از پایین به بالا مثل اینکه به قول بچه‌های تهران برایم قبایی دوخته باشند برانداز کرده بالاخره یکیشان گفت «چه طور! آیا شما ایرانی هستید؟»
*
امروز درست نوزده سال تمام از فقدان محمد علی جمالزاده ، که اکثرا" وی را بنیانگذار داستان نویسی نوین درایران می دانند ، می گذرد و خدا رحمتش کند .
به یاد وی این داستان و چه بسا این واقعیت یا تقریبا" واقعیت را آوردیم که ... اگر خواستید بقیه اش را هم مطالعه کنید ، روی اینترنت وجود دارد .
و امٌا یک سؤال : طی این صد ، صد و بیست سال اخیر ، تقریبا" از زمان مشروطیت به این طرف ، در برخوردهای ما پیشرفتی هم حاصل شده است ؟ از جمله در برخورد با « ادبیات » به عنوان یک « ابزار » ؟ ...
 
 
فکرش را بکنیم :
آیا نسبتا" درجا نمی زنیم ؟ 
  نظرات ()
فردوسی قبل از این که شاعر باشد نظریه پرداز سیاسی ملٌی بود نویسنده: علیرضا آیت اللهی Alireza Ayatollahi - ۱۳٩٥/۸/۱٠

حکیم ابوالقاسم فردوسی ، دانشمند علوم انسانی

حکیم ابو القاسم فردوسی قبل از اینکه یک شاعر باشد یک حکیم است ، در هر کارش حکمتی وجود دارد ، سیاستمدار است ، نظریه پرداز است ، میهندوست است ، انقلابی است ، داستانسرا یا افسانه سراست و در این بخش نیز بنا به رسالتی که برای خود در راه میهن قائل شده است ، حماسه سرا . داستانهائی حماسی و گاه اخلاقی را به نظم کشیده است و ما میدانیم که نظم گرچه می تواند بخشی از شعر یا حدٌ اکثر نوعی مقدماتی از شعر باشد ؛ شعرِ به معنی متداول آن نیست ؛ منظومه هائی کوششی است و فاقد برخی از مشخصاتِ اشعاری جذٌاب چون غزل های سعدی ، حافظ ، خواجو و وحشی بافقی ؛که آنچنان برخاسته از احساس ، جوششی و زیبا هستندو در ژرفای زیبائی و هنر ادبیات قرار می گیرند .
حکیم ابوالقاسم فردوسی معلومات تاریخی - افسانه ای و افکار مردمدوستانه و میهندوستانه ی خود را هدفمندانه به نظم کشیده است :
بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
 
 دقٌت کنیم :
  خوشا    مرز   ایران      عنبر    نسیم           که  خاکش  گرامی تر  از  زرَ  و  سیم
    هوایش    موافق    به    هر    آدمی             زمینش      سراسر    پر    از   خرَمی
    فضایش  چو  مینو  به  رنگ  و نگار         به  یک  سو   زمستان  ، دگر سو بهار
   گر ازفارس گویی، بهشتی خوش است         همه   مر ز  آن ، خرَم  و دل کش است
   به یک سوی ، اهواز    مینو  سرشت           که  سبز  است  و  خرَم چو باغ بهشت
    گر از  ملک  کرمان  سرایم  رواست           که هندوستانی   خوش  آب  و هواست
   به   نزد   کسی    کاو    بود    فرهمند        یکی   نیل    کوچک   بود     هیرمند
   خراسان  ز چین و ختن خوش تر است        که  خاکش  به  مانند  مشک  تر  است
   صفاهان  چنو   در   جهان  شهر نیست         نداند   کسش   کز   خرد    بهر  نیست
    عروس    جهان    است   ملک اراک           که  سر تا سرش مشک بیز است خاک
    هم  از  عهد   جمشید  و  کاووس  کی       نبوده  است   ملکی  به   خوبی چو ری
    هم  آن   آذر  آبادگان   گوهری   است       که  بر  روم و شامش بسی برتری است
    گر   آیی   سوی   رشت   و  مازندران           پر   از   سبزه   بینی  کران   تا  کران
    همه   بوستانش    سراسر    گل  است      به   باغ   اندرون   لاله   و  سنبل است
  نظرات ()
مطالب اخیر زن صادق هدایت (10) : چهره ی خیالی زن ایرانی ؟ زنِ خیالی صادق هدایت نوروز زنِ خوب ... از قلم صادق هدایت زن صادق هدایت (8) : چهره ی واقعی زن ایرانی ؟ زن از قلم صادق هدایت (8) فاطمه(س) زهراء است ... تولٌدِ بد موقع وغافلگیرانه ی من ! زن صادق هدایت (7) : چهره ی واقعی زن ایرانی ؟ نظر رهبرانقلاب در مورد تام پین و صمد بهرنگی هرمرد ایرانی باید این را بخواند ! آیا ادبیات دِل خوش می خواهد ؟
کلمات کلیدی وبلاگ 1340 (۱) آثار نابودگر ادبی (۱) آداب و رسوم مردمی و ادبیات (۱) آزادی (۱) آگهی نویسی (۱) آموزش اجتماعی (٢) آموزش انشا’ و نویسندگی (۱) آموزش انشاء (٤) آموزش پیشرو (۱) آموزش زیان آور (۱) آموزش غلط( زیان آور ) (۱) آموزش غلط ( زیان آور ) (۱) آموزش مذهبی (۱) آموزش مطبوع (۱) آموزش مناسب (۱) آموزش نا مطبوع (۱) آموزش هنر (۱) آموزش و پرورش (۱) آیت اللهی شاعر (۱) ابراهیم پورداوود (۱) ابو سلیک گرگانی (۱) ابوالعباس مروزی (۱) ابوالقاسم انجوی (۱) ابوالقاسم حالت (۱) ابوالمؤید بلخی و عباس مروزی (۱) ابوشکور بلخی (۱) ابونصر فارابی (۱) اثر بخشی شعر (۱) اجتماعگرائی (۱) احسان شریعتی (۱) احمد شاملو (۱) احمد کسروی (۱) اختناق ادبی (۱) اخلاق (۱) اخلاق ادبی ما (۱) اخلاق در نگارش (۱) اخلاق و ادبیات (۱) اخلاقشاعر (۱) ادب (۱) ادبیًات (۱) ادبیٌات (٢) ادبیات آذربایجان (۱) ادبیًات ابزاری (۱) ادبیات اسلامی (۱) ادبیًات اقتصادی (۱) ادبیات باستانی ایران (۱) ادبیات بی اعتبار (۱) ادبیات تعارض (۱) ادبیات جامعه شناسانه (۱) ادبیات دینی (۱) ادبیات سازنده (۱) ادبیات سیاسی (۱) ادبیات سیاه (۱) ادبیات شفاهی (٧) ادبیات شفاهی تهران (۱) ادبیات شفاهی در ایران (٧) ادبیات فارسی 1344 (۱) ادبیٌات فرمایشی (۱) ادبیات قرن 4 هجری (۱) ادبیات محاوره ای (۱) ادبیات مذهبی (۱) ادبیٌات معاصر (۱) ادبیات نشاط اجتماعی (۱) ادبیات نظامی (۱) ادبیًات کاسبکارانه (۱) ادبیاتگونه مخرب (۱) ادوات استفهامی (۱) ارزش اثر ادبی (۱) ارزش ادبیات در جامعه (٢) ارزش ادیب (۱) ارزشیابی نوشته (۱) ارزیابی شخصیت نویسنده (۱) استاد ! علم ! (۱) استاد ادبیات (۱) استاد پروین گنابادی (۱) استاد دانشگاه (۱) استاد محمد پروین گنابادی (٥) استاد محمٌد پروین گنابادی (٤) استاد محمد رضا شفیعی کدکنی (۱) استعداد ادبی (۱) استقلال (۱) استقلال ادبی (۱) اسلامِ ضد اسلامی (۱) اشاء فارسی (۱) اصطلاح (۱) اصلاح (۱) اصلاح مدیحه سرائی (۱) اطلاعات شفاهی (۱) اعتبار راوی (۱) اعتبار نوشته (۱) اعتبار نویسنده (۱) اعتماد به نفس شاعر (۱) اغراق (۱) افسانه پردازی (۱) افسانه گرائی (۱) افسانه و تاریخ (۱) امام حسین (ع) (۳) املا (۱) املا’(دیکته ) فارسی (۱) املا’ ( دیکته ) فارسی (۱) انتخاب سبک (۱) انتخاب نوع شعر (۱) انتشار اشعار (۱) انتقال فرهنگ (۱) انتقال فرهنگ فرهنگ (۱) انجوی شیرازی (۱) انحصار قدرت (۱) انسانم آرزوست (۱) انشا’ (۳) انشا’ غریزی (۱) انشاء ( نگارش ) (۳) انشاء جاهلانه (۱) انشاء خوب (۱) انشاء عالمانه (۱) انشاء فارسی (٢) انشاء فاضلانه (۱) انقلاب ؟! (۱) انگیزه تحصیلات ادبی (۱) اوستا (۱) اوٌلین شعر (۱) ایرانشناسی (۱) با کار و کوشش و تولید (۱) بحر طویل (۱) بخارا پایتخت ادب (۱) بدخواهان عقب مانده (۱) برنامه ریزی ادبی (۱) بزرگداشت نویسندگان (۱) به آذین (۱) به روز شدن قانون (۱) به گویش مردم (۱) بهره مندی از زندگی (۱) بوف کور (۳) بی ادبی در ادبیات (۱) بی هنری در هنر (۱) بیان عمومی (۱) پرورش (۱) پروفسور محسن هشترودی (۱) پروفسور هشترودی (۱) پوچی (۱) پیام اثر (۱) پیامبر (ص) (۱) تاثیر جامعه بر شاعر (۱) تاثیر شاعر با الگو پردازی (۱) تاثیر محیط (۱) تاریخ آموزشی (۱) تاریخ ایران باستان (۱) تاریخ شعر (۱) تاریخ طبری (٢) تبریک نوروز (۱) تجربه و انشاء (۱) تحرک اجتماعی (۱) تحریف تاریخ (۱) تحقیقات صادق هدایت (۱) تحوٌل ادبیات معاصر (۱) تحول در ادبیات فارسی (٢) تحول زیباییهای سخن (۱) تخصص ادبی (۱) تداول واژه (۱) تدریس انشاء (۱) ترانه مرغ سحر (۱) ترجمه قرآن کریم (۱) تشویق و تحقیردرادبیات (۱) تصنیف (٢) تصویر زن در ادبیات (۱) تعامل اجتماعی (۱) تعداد ابیات سروده (۱) تعداد شعرا (۱) تعریف ادب (۱) تعریف هنر (۱) تفسیر قرآن (۱) تفکر ادبی (۱) تفکر فردی (۱) تفکر مثبت ایرانی (۱) تقلید (۱) تقلید در سبک (۱) تقلید صرف (۱) تقلید صرف (کپی) (۱) تلخیص (۱) تمرکز در نگارش (۱) تملق (۱) تنهائی نخبگان ادبی (۱) تنهائی نخبگان ادبی (۱) تنویر افکار (۱) تو را من چشم در راهم (۱) توسعه ادبیات (۱) توسعه پایدار (۱) توسعه فرهنگی (۱) توصیف (٢) توصیف زن (۱) توصیف زندگی مردم (٢) تولد شاعر (٢) ثبت و ضبط فولکلور (۱) جاذبه در ادبیات (۱) جامعه شناسی (۱) جامعه شناسی در ادبیات (۱) جامعه شناسی شعر (۱) جامعه گریزی (۱) جامعه و ادبیات (٢) جایگاه ادیب و هنر مکند (۱) جایگاه انشاء (۱) جایگاه شعر در جامعه (۱) جریان زدگی سیاسی (۱) جشن (۱) جعل ادبی (٢) جعل تاریخ (۱) جغرافیا (۱) جلال آل احمد (٦) جلال الدین محمد بلخی مولوی (۱) جمالزاده (۱) جوٌ جامعه (۱) چاپچی (۱) چاپلوسی (۱) چال حافظه (۱) چخوف (۱) چهارم اسفند (٤) چهارم اسفند هفتادسالگی علیرضا آیت اللهی (٢) چکیده نویسی (۱) حاج محمد آقا آیت اللهی (۱) حاج میرزا کاظم آیت اللهی ( ادیب یزدی ) (۱) حاجی فیروز (۱) حدیث (۱) حسن پیر نیا (۱) حسین بهزاد (۱) حسین منزوی (۱) حضرت محمد (ص) (۱) حق نشر (۱) حقشناسی (۱) حماسه (۱) حمید مصدق (۱) حنظله بادغیسی (۱) حکیم ابو القاسم فردوسی (۱) حکیم ابوالقاسم فردوسی (۱) خاستگاه اجتماعی نویسنده (۱) خاص ً نویسی (۱) خاطرات (۱) خاطرات ادبی (۱) خاطره نویسی (۱) خاله رورو (۱) خرافات (٢) خسرو شاهانی (۱) خفته چند (۱) خلاصه نویسی (٢) خود شناسی (۱) خود کشی صادق هدایت (۱) خود کم بینی (۱) خودش هم باورش شده (۱) خودکم بینی (۱) خوشبینانه نویسی (۱) داستان کوتاه (۱) داستان کوتاه در ایران (۱) داستانهای یگانه (۱) داستایوسکی (۱) داش آکل (۱) درست نویسی به پارسی (۱) دروغ (۱) دروغ ، سیاسی است (۱) دروغنویسی (۳) دروغنویسی سهوی (۱) دروغنویسی عمدی (۱) دزدی اینترنتی (۱) دستور زبان فارسی (۱) دفتر خاطرات (۱) دفتر شعر (٢) دودان قاجار (۱) دوران احساسات (۱) دوران افول در ادبیات فارسی (۱) دوران بلوغ (۱) دوره و زمانه (۱) دوزخ در ادبیات (۱) دکتر حسن شهید نورائی (۱) دکتر حسین آیدین (٤) دکتر ذبیح الله صفا (۱) دکتر علی شریعتی (٢) دکتر غلامحسین صدیقی (۱) دکتر محمد علی شیخ الاسلامی (۱) دکتر منوچهر نطقی (۱) دکتر ناصر الدین شاه حسینی (۱) دیوان شعر (۱) دیوان فرخی یزدی (۱) دیوان های اشعار (۱) دیکته ی شعر (۱) ذبیح الله صفا (٢) ذکرنام خالق اثر (۱) رئالیسم (٢) راه فعالیٌت ادبی (۱) راهنمائی بخردانه (۱) رسالت ادبیات (۱) رسالت شاعر (۱) رسالت شاعر و نویسنده (۱) رشد و توسعه (۱) رمان و اسلام (۱) رمضان (۱) رهبر انقلاب (۱) رهی معیری (۱) روانشناسی ادبیات (۱) روایات متفاوت (۱) روایت (۱) رودکی (۱) رودکی سمر قندی (۱) روز پدر (۱) روز زن (۱) روز شعر و ادب (٢) روز مادر (۱) روزگار شاعر (۱) روزگار نویسنده (۱) روزنامه نگاری (٥) روزنامه کیهان (٢) روشنفکر (۱) زادروز (۱) زادروز بزرگداشت و تجلیل (٢) زادروز نویسنده (۱) زبان خارجی (۱) زبان عمومی (۱) زبان فارسی (۱) زرتشت (۱) زمانه نویسنده (۱) زمستان (۱) زن از نظر هدایت ؟ (۳) زن ایرانی (٢) زن خوب صادق هدایت (۱) زن زیبای صادق هدایت (۳) زن صادق هدایت (۳) زنان (۱) زندگی نویسنده (۱) زندگی هنرمند (۱) زنده بگور (٤) زیبا ئی زن ایرانی (٢) زیبائی های سخن (۱) ساده نویسی (٢) سارا شریعتی (۱) ساعتِ نگارش (۱) سال 1345 (۱) سال نو (۱) سالروز تولد علیرضا آیت اللهی (۱) سالروز وبلاگ (۱) سالزوز تولد (۱) سامانیان (۱) سبک زندگی (۱) سبک هندی (۱) سجع (٢) سرقت ادبی (۱) سرگذشت این و آن (۱) سعید نفیسی (٢) سلطه ی ادبیات عرب (۱) سناریو نویسی (۱) سه قطره خوان (۱) سهم ادبیات (۱) سوئ استفاده از ادبیات (۱) سوسن شریعتی (۱) سیاست شعری (۱) سیاستگزاری ادبیات (۱) سیاوش کسرائی (۱) سید ابوالقاسم انجوی شیرازی (۳) سیدمحمد علی جمالزاده (۱) سینما و مذهب (۱) شاعر اصلاحگرا (۱) شاعر درباری (۱) شاعر شهید (۱) شاعر مردمی (٢) شاعران زن (۱) شاعران گمنام (۱) شاعران ناشناس (۱) شاهنامه (۱) شب ادبیات (۱) شب چلٌه (۱) شب مشاعره (۱) شب یلدا (٢) شخصیٌت ادیب و هنرمند (۱) شخصیت شاعر (۱) شرح جامعه (۱) شعر (٥) شعر آئینی (٢) شعر آزاد (۱) شعر امروز (۱) شعر انتقادی (هجویٌه ) (۱) شعر توده ای (۱) شعر دختران (۱) شعر در باقی آباد یزد (۱) شعر دینی (۱) شعر زمستان (۱) شعر زن (۱) شعر زورکی (۱) شعر سیاسی (۱) شعر شکوه (۱) شعر شیعه (۱) شعر ضعیف (۱) شعر علیرضا آیت اللهی (۱) شعر فالوده یزدی (۱) شعر لاادری (۱) شعر مذهبی (۱) شعر نو (۳) شعر های عاشقانه (٢) شعر و موسیقی (۱) شعر وجامعه (۱) شعر کاربردی (۱) شعربافی (۱) شعرمردانه (۱) شعرمردمی (۱) شعرنو (۱) شعرنو و شعر کهن (٢) شعرنیمایی (۱) شعرهای انقلابی (۱) شعرهای به یادماندنی اسفند 91 (۱) شعرهای عوام پسند (۱) شعرکهن (٢) شعرکوششی (۱) شفاهی های کتبی شده (۱) شناخت فرهنگ ایران (۱) شهادت امام علی (ع) (۱) شهرت ادبی (۱) شهرت تبلیغاتی (۱) شهرت شاعر (۱) شهرت طلبی (۱) شهید بلخی (۱) شیخ فضل الله نوری (۱) شیوه ( سبک ) نگارش (۱) شیوه تفکر (۱) صادق هدایت (٢٧) صاق هدایت (٢) صبحی مهتدی (۱) صمد بهرنگی (٢) ضرورت شناخت (۱) طاهره صفارزاده (۱) طبیعت دوستی (۱) طرح به موقع موضوع (۱) عادت به پرگوئی و پرنویسی (۱) عارف قزوینی (۱) عاشقانه (۱) عدم رضایت شاعر (۱) عزاداری (۱) عزم جمعی در آموزش (۱) عصر ادب (۱) عصر بی ادبی (٢) عصر پهلوی (۱) عقب ماندگی آموزشی (۱) علی میرزائی (۱) علیرضا آیت اللهی (۳٠) عکاسی (۱) عید (۱) عید و ادبیٌات (۱) غربزدگی (۱) غربگرائی در ادبیات (۱) غلامحسین صدیقی (۱) غلط نویسی (۱) غلو (٢) غلوً ( سیاهنمائی ) (۱) غلیان احساس (۱) غیر متخصصان (۱) فارسی دری (۱) فارسی شکر است (٢) فاطمه زهراء (۱) فایده نگارش (۱) فردوسی (۱) فرق تاریخ و ادبیات (۱) فرم نویسی (۱) فرهنگ ایرانی (۱) فرهنگ فارسی (۱) فرهنگ مردم (٢) فرهنگ و ادبیات عصر توٌهم (۱) فروغ فرخزاد (٢) فصل شاعری (۱) فضای داستان (۱) فطرت و ادبیات (۱) فلسفه اسلام (۱) فلسفه زندگی (۱) فلسفه شعر و هنر (۱) فلسفه عامٌه (۱) فولکلور (٢) فولکلور آذربایجان (۱) فونکسیونالیسم ادبی (۱) فیلم سینمائی مخلل (۱) فیلمفارسی (٢) قانون حمایت از مؤلفان (۱) قصٌه ضامن آهو (۱) قهرمان و ضدٌ قهرمان (۱) گسترش موضوع (۱) لاادری (۱) لغتنامه (۱) لغتنامه دهخدا (۱) ماهنامه زیبائی و زندگی (۱) ماوراء الطبیعه (۱) مبارک باد (۱) مبارکباد تولد (۱) مجتبی مینوی (۱) محرم (۱) محسن صفایخش (٥) محمد پروین گنابادی (٢) محمد تقی بهار (۱) محمد علی اسلامی ندوشن (۱) محمدبن جریر طبری (۱) محمدعلی جمالزاده (۱) محمدعلی فردین (۱) مخاطب پذیری (۱) مخاطب گرا ( برونگرا ) (۱) مد روز (۱) مدیر سایت (۱) مراسم نوروز (۱) مرام مستقل ( دارای مرام ) (۱) مرثیه (۱) مردمی بودن (۱) مرده پرستی و مرده خواری (۱) مرغ سحر (۱) مرگ (۱) مرگ و زندگی (۱) مرکز فرهنگ مردم (۱) مسئله اجتماعی (۱) مسائل اجتماعی (۱) مستند سازی (۱) مشارکت شعری (۱) مشاعره (۱) مطبوعات ادبی (۱) مطلب (۱) معصوم (۱) معنی زهراء (۱) مفهوم ادب (۱) مقالات مذهبی (۱) مقامومنزلت و جایگاهنویسنده و شاعر (۱) ملک الشعراء بهار (۱) ممیزی کتاب (۱) منشاء قصٌه یا داستان (۱) مهدی اخوان ثالث (٢) مهره مار (۱) مهمند شید رنگ (۱) مهمند شیدرنگ (۱) موقع سرودن (۱) مک امیًتی انشا’ (۱) مکتب ادبی (۱) میراث شعری : شعر کهن (۱) میرزا محمد فرخی یزدی (۱) مینیاتور (۱) میهن دوستی (۱) میهندوستی (۱) نا امیدی از دیگر نخبگان ؟ (۱) نامه نویسی (۱) نثر تاریخی (٢) نثر صادق هدایت (٢) نثر فارسی (۱) نسخه ی تعزیه (۱) نشاط اجتماعی و ادبیات (۱) نشر شعر (۱) نصرت کریمی (۱) نظام ادبی (۱) نظم (۱) نقد (۱) نقد ادبی (٤) نقد تفسیری (۱) نقد داستان (٢) نقد نویسندگان (۱) نقش مثبت (۱) نگارش به مفهوم عمومی (۱) نماد ادب کشور (۱) نماد شعر کشور (۱) نمکنشناسی (۱) نوآوری (٢) نوآوری و شعرنو (۱) نوجوانی و جوانی (۱) نوروز (۱) نوزده فروردین (۱) نوشتار تحلیلی (۱) نوشتار جنجالی (۱) نوعی سرقت شعر (۱) نویسندگی (٤) نویسنده و شاعر زمانه ی خود (۱) نویسنده و شاعر مورد نیاز حقیقی جامعه (۱) نویسنده ی زمان و مکان و جامعه خود (۱) نیرنگستان (۱) نیما یوشیج (۳) هفتاد سالگی شاعر (۱) همکاری شعری (۱) هنجار آموزشی (۱) هنر در جامعه (۱) هنر مردمی (۱) هوای نفس (۱) هوشنگ کاووسی (۱) هویت ملٌی (۱) هویت نویسنده و شاعر (۱) واپسگرائی در ادبیًات (۱) وارونگی ادبیات (٢) واژه (۱) واژه زیبا (۱) واژه عمومی (۱) واژه فارسی سره (۱) واژه های مهجور (۱) ورا من چشم در راهم (۱) وراثت و ادبیات (۱) ویراستار شعر (۱) ویرایش شعر (۱) ویرایش مداوم (۱) ویرایش مکرر (۱) کاربرد واژه (۱) کاریکاتور (۱) کافکا (۱) کپی رایت (۱) کتاب انشاء (۱) کتابخوانی تحمیلی ! (۱) کتبی های شفاهی شده (۱) کج ادبی (۱) کربلا (۱) کرونولوژی شاعران ایران (۱) کرونولوژی نویسندگان ایران (۱) کریم کشاورز (۱) کلمات مهجور (۱) کلمه (۱) کمٌیت گرائی در ادبیات (۱) کنکور (۱) کوتاه نویسی (٢) کوشش به نگارش (۱) کیفیٌت شعر (۱) یادداشت کردن شعر (۱)
دوستان من انجمن شاعران ايران دفتر شعر شاعر انجمن قلم اجتماعی دکتر آرزو صفائی ( الف - دریا ) آسمان سوخته ( ح.م ) اثیره شاعران پارسی زبان استاد نبوی ( کاریز) شعر ناب دردانه زیور حیرت رسول امیری یاس سفید ( جناب علی میرزائی ) شفیعی مطهر ( وب نامه استاد ) قطره های آبی شعر و ادب علیرضا آیت اللهی ( دفتر شعر و نقد ... ) علیرضا آیت اللهی ( طنز اجتماعی ) دریای واژه ها شبیه خودم آی ایشقی بهارهای پیاپی .. لاله عباسی های من سرنوشت شاعری گلچینی از بهترین ها خوب بو بكش پدرجان این شعرها از من نیست از شعر بافی تا شعر نویسی صدای پائیز ( خانم پناهی ) آفرینش های ادبی حوزه هنری یک جرعه غزل اشک قو نخل بی سر ( استاد دکتر دلخوش ) ولوج سرنوشت جای پای خدا آیا روحی اینجا هست ؟ آليهان ( جناب حشمت الله حياتي ) قسمتی از درون ( استاد وثيق زاده انصاري ) شعر آ گلستان شعر و ادب كريما يزدي هواي تازه بدون رنگ كهنگي ( آناهيتا مساجران ) شهيد عشق ( جناب سيٌد حسيني ) دلنوشته ها جناب معارف سرنوشت شاعری عشوه های نارس گذرانه ها انجمن شعر بانوان ايران خانه پدر يك فنجان قهوه تلخ تابش كوير دار بلوط جناب جليل شعاع حضور خلوت انس . گل ياس (زهرا) در سايه سار سرو شعر و نوشته هایم اردیبهشت میمند فارس سرنوشت شاعری شعرناب alireza ayatollahi شناخت مردم ایران ( علیرضا آیت اللهی ) مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری تلق تولوق نسب نامه دودمان آیت اللهی یزدی غریبه تر از همیشه ترنم سکوت شکوفه های نوبهار سفر ، مسافر خوبی نمی شوم وقتی دیوارها سکوت می کنند شاعران پارسی زبان علیرضا آیت اللهی ( ادبی ) خاطرات آقا میرزا جواد آیت اللهی ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( انسانشناسی ، مردم شناسی و فرهنگ شناسی ایران بزرگ ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi - شعر آ ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) ethno - archi - urbain - habitat - سند آبی ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( - رامین : روحانیان آیت اللهی مآل یزدی نژاد ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) 11 - اصول برنامه ریزی مدیریت دولت ج . ا . ا . ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) آیت یزد ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) - گام نخست شاعر ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) - مرکز اسناد و مدارک یزد ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) مبنا ( آمایش شهری)alireza ayatollahi علیرضاآیت اللهی شهرسازي - معماري - آمايش - بومي و مردمي ( شما بوم ) يزد - یزد شناسی ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( علیرضا آیت اللهی ( تحلیل اقتصادی - اجتماعی ) آیت یزد ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) شهر من تهران ، شعر من تهران ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) شعر شاعر ) شناخت مردم ایران ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) - مقتبس : مطالعات قرآنی ، تحقیقات برنامه و بهره وری سرزمین ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi معماری و شهرسازی بومی و مردمی یزد ( علیرضا آیت اللهیalireza ayatollai - یزدنما( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( تاریخ یزد ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( - مرکز اسناد و مدارک یزد ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) - سند آبی ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( - رامین : روحانیان آیت اللهی مآل یزدی نژاد ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) مبتنی :مردم شناسی . باستانشناسی . تاریخ . ناحیه یزد آمایش سرزمین ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ) - جغرافیا و آمایش ( علیرضا آیت اللهی ( alireza ayatollahi ( geographie et amenagement amenagement du territoireساماندهی ( آمایش) سرزمین آمایش سرزمین ؛ ساماندهی کشور علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( تماشا : تعاون.مشارکت.انجمنها.شوراها.اتاقها:تماشا خاطرات آقا میرزا جواد آیت اللهی ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi ( - مقتبس : مطالعات قرآنی ، تحقیقات برنامه و بهره وری سرزمین ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi هیئت و هیئت داری در شهریزد - ورود به بهره وری در سرزمین اسلامی ایران ( علیرضا آیت اللهی alireza ayatollahi پریسا بلاگ پارسی شعر ناب قلم ما مقتبس architecture islamique /la ville musulmane,alireza ayatollahi (Teheran.Iran) پرتال زیگور طراح قالب