و باز هم دکتر علی شریعتی

شخصیت فرهنگی

خانواده ی فرهنگی

امتداد فرهنگی خانواده و خاندان

دکتر علی شریعتی و حانواده ی وی

مشی فرهنگی جامعه :

ادبیٌات مسؤولانه در خدمت جامعه

در جنوب فرانسه ، در استان پرووانس آن کشور ، بودیم که خبر انقلاب مردم ایران برعلیه رژیم دیکتاتوری شاه را شنیدیم . شهرهای جنوب فرانسه مجموعا" بسیار زیبا ، خوش آب و هوا ، و نزدیک به یکدیگر هستند . گفتیم بچٌه ها بیائید ما هم در اینجا کاری بکنیم ، حرکتی بکنیم ، « ناسلامتی » ؟! ما هم ایرانی و ضدٌ دیکتاتوری هستیم ، وظیفه ای داریم ... غافل از این که هریک از این بچٌه ها ، که اکثرشان از دانشجویان بودند ، برای خود تفکر و گرایش سیاسی خاصی دارند که بعید است یک جا جمع شوند : اسلامی های طرفدارِ امام (ره) ، طرفداران نهضت ملٌی و نهضت آزادی ، مجاهدین خلقی ، فدائیان ، پیکاری ، رنجبری ، پیکاری ، تو فانی ، کارگری ، و... که همه خودشان را « ملٌی » می دانستند ، و توده ای ها . این همه گرایش در یک جا جمع نمی شدند ؛ و به فرض هم که جمع می شدند ممکن بود مباحثات و مجادلاتی سرسختانه داشته باشند ....

جرئتی به خود دادم و همه را تحت لوای مشترک ایران و ایرانی بودن به « کانون ایرانیان پرووانس » ، که خودم پیشنویس اساسنامه و مرامنامه اش را نوشته بودم ، دعوت کردم . گفتم لابد چند نفری می آیند ؛ امٌا خدا را شکر که لااقل سالنی با گنجایش 60 نفر اجاره کردیم . باورم نمی شد ؛ با وجود آنکه تبلیغاتی رسا نداشتم آنقدر آمدند که صندلی ها پر شد و ده - دوازده صندلی هم از سالن مجاورمان قرض گرفتیم ... خودم هم ریاست جلسه را بر عهده گرفتم که همه می دانستند گرایش سیاسی خاصی ندارم ( پدرانم همه یا قاضی بوده اند یا قضاوت می کرده اند و من هم دوست داشتم و دوست دارم که راوی و قاضی باشم و نه یک طرف ماجرا ... ) ...

بگذریم که این کانون بیشتر از دوجلسه طول نکشید و همانطور که پیش بینی هم می شد ، طی یک کار تحقیقاتی هم به اثبات رسید ! دچار تفرقه و از هم پاشیدگی گردید . تقریبا" تمام اعضاء کانون با حضور توده ای ها ، که اکثرشان هم از دانشجویان فوق لیسانس و دکتری بودند ، موافق نبودند و بنده هم دیدم که اگر قرار بر « حذف جریان فکری » باشد به تدریج ( همانطور که در جامعه بزرگ ایران اتفاق افتاد ) گروهها یکدیگر را حذف می کنند و علی میماند و حوضش . توده ای ها که ترسیده بودند جلسه شان را جدا کردند ...

و امٌا از اینجا بحث شریعتی ها پیش کشیده شد : احسان ، سوسن و سارا شریعتی، فرزندان دکتر علی شریعتی ، هم محلٌه ئی من در شهر اگس - آن - پرووانس ، ( که میهمان سالیانه خانه دکتر حسن حبیبی بودند ) . احسان البته در آن زمان در اکس نبود ( فقط یکبار به سراغ من آمد ) ؛ و سوسن و سارا پس از انشعاب توده ای ها آمدند که ما یکیمان به جلسه ی توده ای ها می رود و یکیمان به جلسه شما می آئیم .

آن روزها سوسن نسبتا" حرفهائی برای گفتن داشت و امٌا سارا کمتر ؛ چون فقط حدود 15 - 16 سال داشت و جالب است که سوسن به جلسه ی منشعبین رفته بود و سارا را ، که آن روزها واقعا" مثل دخترم دوست داشتم ، به جلسه ی اصلی فرستاده بود . بعد ها فکر کردم که آیا این دو دختران دکتر علی شریعتی بودند یا دختر مادرشان که وی نیز تخصیلکرده - مبارز و انقلابی بود و یا پیرو دکتر حسن حبیبی ؟ . آیا وراثت بیشتر روی آنان تاثیر گذاشته بود یا محیط ؟ که البته از نظر وراثت سوسن بیشتر از نظر فیزیکی به خود دکتر شباهت داشت و سارا بسیار بیشتر به مادرش .... و هنوز هم برای من این اندیشه باقی است : آنان که متاسفانه محضر پدر بزرگوارشان را درک نکردند ، هر چند هم با مطالعه ی تمام آثار پدر ، چقدر و تا کجا « شریعتی » هستند ؟ .

به نظر شما محضر پدر تا چه حد می تواند در گفتار ، و به خصوص پندار واقعی فرزند مؤثر باشد ، و وی را به صورت ادامه دهنده ی راه وی بشناسد و خطی فکری تشکیل دهد ؟

کم؟

متوسط ؟

زیاد ؟

( این قصٌه ادامه دارد انشاء الله به شرط گرفتن لااقل چند پاسخ صریح ! )

 

 

 

 

/ 16 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دردانه

سلام و درود استاد ارجمند قبل از هر سخنی ممنونم از لطف و بزرگواری های شما و راهنمایی های خوب تان ...همیشه در ذهن خواهم داشت نقدهای ارزشمندتان را و اما در خصوص مطلب تان ، به نظرم محیط و جامعه بیشتر از وراثت می تواند موثر باشد در شکل گیری زمینه فکری ...اصلی ترین الگوی ابتدایی هر فرد در رفتار والدین اوست و رفتار و واکنش و صحبت های آنها به عنوان جامعه کوچک و بعدها جامعه بزرگ تر موثر در این زمینه تفکر همیشه باعث ایجاد عقاید فکری مختلف می شود حتی گاه با نزدیک ترین هایمان سپاس گزارم بی نهایت

درود براستاد ارجمند و مهربانم جناب آیت اللهی / از شاگردنوازیتان ممنون و شرمنده ام ای کاش این خاطرات و خطراتتان کتاب می شد که بسیار جالب و قابل تامل هستند و اینکه تاریخ چه بازی ها که ندارد و چه فراز و فرود ها /پاینده و پیروز باشید

سیاوش پورافشار

سلام استاد از حضور و نظرتان در و بلاگم ممنونم لطف مهر شما شامل بنده شده ببخشید مدتی است در فضای مجازی کمتر حضور دارم آثار جنابعالی همیشه خواندنی هستند تا دیداری دیگر خدانگهدار

اکبر نبوی

درود بر استاد آیت اللهی عزیز و گرامی بسیار خرسندم که درنگ اندیشه و سخن تان را ( گر چه در قالب خاطره ) می خوانم. همواره نوع نگاه و طرز برداشت ها و تحلیل تان را نسبت به موضوع ها و نکته هایی که مرقوم می فرمایید، تحسین می کنم و به قدر لیاقت از کلک شیرین تان می آموزم. در ارتباط با اقتراحی که مطرح فرموده اید می توانم ( به قدر ران ملخی ) عرض کنم که انسان موجود پیچیده و هزار تویی است. گاه آفتاب پرست می شود و رنگ محیط را به خود می گیرد، گاه، آینه می شود، گاه صخره ای سخت و صعب، گاه شاخه گلی خوش رایحه، گاه یزیدی، گاه حسینی، هنگامی ابر است و می بارد و هنگامی دیگر ... با اینهمه، نقش و کارکرد تربیتی و آموزشی خانواده و بویژه مادر، در شکل گیری شاکله و شخصیت او، انکار ناپذیر است. اما عوامل بیرون از خانواده ( از روزگاری که پای به جامعه می گذارد ) اگر بیش از خانواده و مادر نباشند، کمتر نیستند. برای نمونه، کودک دردوره ی دبستان، به شدت آموزگار گرا می شود، در دوره ی بعد از دبستان، به گروه همسن می گراید و از آن متاثر می شود و ... و در روزگار کنونی، رسانه ها، در طیف ها و طبقه بندی های گوناگون، به مرور به سلاطین تعلیم و تربیت ( و یا

تقوی

سلام استاد مثل همیشه مطلب بسیار زیبا و مفیدی بود بهره مند شدیم

تقوی

سلام استاد مثل همیشه مطلب بسیار زیبا و مفیدی بود بهره مند شدیم

علی میرزایی

سلام و عرض ارادت استاد فرهیخته و بزرگوار و نازنین سلامت و تندرست باشید[گل]

گذرانه ها

سلام استاد گرامی بسیار ممنون از حضور و اظهار لطفتان... مطلب خوبتان را خواندم و آموختم. پایدار و سلامت باشید. درود بر شما

قطره های آبی

سلام بر استاد ارجمند تشکر از حضورتان و خوشحال شدم بعد از مدتها آمدید و نوشته هایم مثل همیشه مورد لطفتان قرار گرفته. غیبت من کمی طولانی شده در وبلاگهایم به دلیل پراکنده شدن دوستان و من متاسفانه اغلب در دو سایت اجتماعی فعال هستم. مطلب جالب و قابل تاملی ارائه داده ا ید مخصوصا که در مورد مرد بی نظیری چون دکتر شریعتی است. درمورد تاثیر گذاشتن پدر اگر بچه ها بیشتر با مادر باشند خصوصیات آنها بیشتر شبیه اش خواهد شد تا پدری که زیاد در کنارشان نبوده مثل دکتر. اما از نظر توارث حتما و صد در صد بعضی عوامل ارثی هم در فرزندان تاثیر خواهد داشت.

لیرا

درود بر شما بزرگوار. سپاسگزارم از راهنمایی ها و نظر ارزشمندتان. امید که شاگردی پندآموز باشم. [گل]