میزان ادب و ادبیٌات ما ! : ادبیٌات سیاسی ایران پیشرو فرهنگ عمومی مردم ...

تاخیرات این بنده حقیر فقیر سراپا تقصیر را

 

ببخشید ! ببخشید ! ببخشید ! .

 

بنده از نظر فنٌی با این وبلاگ بسیار مسئله دارم که شاید برخی از شما هم با وبهایتان داشته باشید ... 

چه کشوری با ادب تر است و چه کشوری بی ادب تر ؟ . چه جامعه ای با ادب تر است و چه جامعه ای بی ادب تر ؟ . چگونه میزان ادبیات یک کشور نسبت به یک کشور دیگر را می سنجند و توسعه یافتگی یا « عقب ماندگی ادب و ادبیٌات یک کشور » را می سنجند ؟ . سیاست در ایران یکی از حوزه هائی است که می توان در این باره مطالعه کرد : مسئله ای مثل اشتباه یک مسوول ، و در نتیجه ی آن افزایش تورم مطرح می شود :

- چند نفر مسئله را نقد یا تحلیل می کنند.

- چند نفر مودبانه نارضایتی خود را ، در هر حال ، اعلام می دارند .

- و چند نفر ، یا در وافع خیلی از جمعیت ، از بی سواد تا احتمالا" دارای دکتری و فوق تخصص و منزلت استادی دانشگاه و... به نثار فحش های به اصطلاح آبدار و حتی با الفاظی رکیک می پردازند ؟ .طی این ده سال اخیر سایت « ت » ، یا سایر سایت های خبری و نظرخواهانه ی ایران را خوانده اید ؟ ؛ و حال مقایسه بفرمائید با همین وضع در سایت های جوامعی دیگر در غرب یا شمال یا حتی شرق دور ...  یا حتی سایت « ف » که خود را تلویحا" بیشتر متعلق به قشر روشنفکر و تحصیلکرده ی کشور ما می داند با سایتی از همین دست در کشور فرانسه یا بلژیک یا لوگزامبورگ .فرضا" در برابر مطلبی مشابه ، واکنش ها ( کامنت ها )  تا چهل در صد بی ادبانه است حال آنکه در کشوری دیگر فقط مثلا" هشت در صد بی ادبانه است ؛ و به این می گویمد تفاوت میزان ادب بین دو جامعه یا در واقع تفاوت پیشرفت و توسعه فرهنگی بین دو کشور .

 

فحٌاشی ناشی از ضعف شخصیٌت ، نداشتن جنبه  و سعه ی صدر ، و به خصوص کم سوادی و ناتوانی در پاسخگوئی ِ صحیح و استدلال است که این خود ناشی از فرهنگ عمومی ضعیف جامعه ی پرورش دهنده ، یا بیحالی و کاهلی فرد است ؛ که کار را به خشونت و پرخاشگری بیجای ِ وی می کشاند :

دلایل قوی باید و معنوی

نه رگهای حجٌت به گردن قوی

این رشته سر دراز دارد ، و متاسفانه به عوام و جوانان ما ختم نمی شود ؛ بلکه حتی در بالاترین مجامع رسمی سیاسی ما بروز می کند و « ادبیٌات ِ سیاسی » ما را شکل می بخشد ؛ که در این هفته های اخیر تقریبا" همگی شاهد و ناظر آن بوده ایم ؛ و بر رسی آن از دو نظر بسیار اهمٌت می یابد :

* ما داعیه دار یک انقلاب فرهنگی هستیم !!!

* این سیاستمدارانند که رهبری فرهنگ و ادبیٌات ما را بر عهده می گیرند و میبایست الکوی جامعه ما قرار گیرند ... !!!

* ( بقیه را شما بنویسید ! )

/ 19 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رسول

سلام.مدتی غایب بودم سعی میکنم بیشتر عرض ادب کنم.مهمان لیلای آفریقایی هستید.

شیخ نهایی

درود عالی [گل]

parsa

سلام استاد خیلی وقت نیست که با وبلاگتون آشنا شدم خیلی ادبیاتتون و طرز بیانتون به دلم نشست شاید اگر رشته ی حقوق نبود حتماً ادبیات میخوندم استاد بی صبرانه منتظرم که پست جدیدتون رو بخونم در پناه حق

اکبرنبوی

درود بر استاد آیت اللهی گرامی و عزیز امیدوارم که خوب باشید و قبراق و سرحال. و از گزندهای ریز و درشت زمانه به دور. یادداشت زیبای تان را خواندم و درودتان فرستادم. سایه ی عزت تان مستدام

باغبان

سلام استاد انشاله که حالتون خوب باشه یادم میاد من و خواهرم بچه که بودیم بابام بهمون می گفت اگه حرف زشتی بزنین زبون و دهنتون کثیف میشه و نمی تونین غذا بخورین حتی یه بار خواهرمو از سر سفره بلند کرد که بره دهنشو آب بکشه چون حرف زشت زد این انقدر برای من ملکه ذهن شد که الان با وجود اینهمه سال که از اون روزها می گذره حتی توی دلم هم نمی تونم به کسی فحش بدم ...

اکبرنبوی

درود بر استاد آیت اللهی گرامی چندی گذشته است و خبری ازحضرت تان نیست. امیدوارم در سایه مولا (ع) سالم و تندرست و شاد باشید و بندگی ها و عاشقی های تان در محضر معشوق به شایستگی پذیرفته شود. سرافرازی تان افزون باد.

تقوی

سلام جناب اقای دکتر آیت الهی عزیز مطلب بسیار بسیار مهم و مفیدی بود ای کاش روزی برسد که انسان به انسانیت خویش برگردد منطق ؛ ادب ؛ گفتگو و مهربانی و دوست داشتن تمام هستی [گل]

شبیه خودم

چرا نمی نویسید استاد؟ مشکل برطرف نشد؟

حشمت اله حیاتی

درود بر شما استاد ارجمند این موضوعی را که مطرح کردید یکی از واقعیات روز جامعه ماست . با وجود دست آوردهای مهمی که در دوران های تاریخ ایران داشته ایم وچقدر موفق بوده ایم و یا بالعکس . ادب و ادبیات که از فرهنگ جمعی ما سرچشمه می گیرد فقط همیشه در مراودات اجتماعی ما به این پایه کنونی رسیده است .ما اگر برای دروس فنی ..علمی ..پزشکی و ..تا مدارج بالا را طی کرده ایم در رابطه با ادب و نزاکت و فرهنگ ..سیاست ..اجتماع ..دمکراسی ..ازادیهای مختلف ...مراودات بین المللی ..هیچ کلاسی را نگذرانده ایم و حس نیاز نه برای مردم ما مطرح بوده ونه برای دولتمران ما و در هیچ زمانی ...اینکه زندگی ما به همین موارد وابسته است ...هنوز در دوران پیش دبستانی هستیم