شخصیٌت ادبی یک نویسنده یا شاعر از کی؟ کجا و چگونه شکل می گیرد ؟

 

شخصیٌت ادبی یک نویسنده یا شاعر از کی؟ کجا و چگونه شکل می گیرد ؟

اکثرا" در پاسخ به این سؤال به دوران دبیرستان و دانشگاه برمی گیردند یا لااقل به آن دوره ها اشاره دارند ؛ حال آنکه بگمان من از همان کودکی در خانه ، بین اعضاء خانواده ، خویشان نزدیک ، همسایگان و مردم محلٌه الی شهر و دیار.

شخصا" سه – چهار سالگی خود را به یاد می آورم ؛ یا آنکه زیاد درباره ی آن صحبت شده و به یادم آورده اند . پدرم اکثرا" در گفتار خود شوخ بود حتٌی در جدٌی ترین موارد . مادرم نیز غالبا" شوخ بود و در جامعه ای بودم که اعضای آن بیشتر شوخ بودند یا لااقل گرایشی چشمگیر به شوخی و مطایبه داشتند . چندی پیش در یکی از سایت ها شاعری ارجمند به من یاد آوری کردند که حتی در شعرهای جدٌی و باصطلاح غیر طنزم هم نوعی طنز وجود دارد ... و این کامنت ایشان مورد تائید برخی از دیگر شاعران آن سایت نیز قرار گرفت . راست است . چون من از کودکی در دامان شوخی و طنازی پرورش یافته و بزرگ شده ام .

امروز که سی و دومین سالروز درگذشت شاعر بزرگ طنز پرداز ایران ، سید غلامرضا روحانی متخلص به اجنٌه است وقتی به یاد وی افتادم این مطلب در ذهنم تداعی شد و شکل بیشتری گرفت . چون در آن حدود شصت – هفتاد سال قبل ، در اوج بود و به شدٌت می درخشید و شعر هایش باصطلاح در کوچه و بازار بر سر زبان ها بود ند . مثلا" :

یکی یه پول خروس

ماشین مشتی ممدلی - نه بوغ داره نه صندلی

حلوای تن تنانی - تا نخوری ندانی

افاده‌ها طبق طبق - سگها به دورش وق و وق

سپلشت آید و زن زاید و مهمان برسد

در حوالی 1330 و حتی قبل از آن یکی – دونفر از جوانترین شش نفر عمویم مجلٌه های حاوی اینگونه اشعار را میخریدند و در خانه پدر بزرگم ، در همسایگی ما ، در اختیار همه قرار میگرفت ؛ گاه خودشان هم زمزمه ای میفرمودند ! . سه نفر از دختران بزرگترین عمویم ، خواهر بزرگترم و برادر بزرگترم و دوستان و همکلاسی هایشان که گاه در آن خانه جمع می شدند هم به سرعت این شعر ها را از حفظ می کردند و به آهنگی که در رادیو خوانده شده بود خواندن ؛ چگونه ممکن بود در من ، در آن سنٌ و سال تاثیر نگذارد ؟! ...

یادش به خیر ، و رحمت به چنین شاعر طنزسرائی که سید غلامرضا روحانی بوده باشد ...

/ 0 نظر / 170 بازدید